Durmak

Durmak
Ve defalarca durmak içindi
İçine çalan gözlük camlarından bakıp
Gibi günlerin ardından fısıldamasıydı sözcükler

Rahatsız edici huzur şenliklerinden çıkıp sonra
Islık çaldı şehir
Uzun bir ıslıktı ki;
Tüm arabalar frenlere asıldı, tüm çingeneler gökyüzüne baktı
Tüm olanlar tortularıyla sindi içime


Tek nefeslik manzaraların içine sığmaya çalışan
Sıradan insanların peşindeydi oysa
Kıyılarına demir atan vapurlar
Sonra her biri biraz daha çoğalarak sigara içiyordu
Gazeteleri yoktu, telefonları yoktu
Ne vardı, o da bilinmiyordu.
Ve kimisi yarından umutluydu hala.
Büyük yalanların ağır perdelerini çekiyordu insanlar
Durarak
Büyüyerek
Ölerek
Durmadan
Duramadan
Devamdı hayat.