BUGÜN

Bugün sevgililer günü değildi
Eminim ki
Kırk beş yaşında da değildim
Ne de arabanın tekerleğine yapışmış bir posta pulu.
Kovboy şapkasını çaldırmış Amerikalı bir çocuk olabilirdim pekala.
Vücudunda yol ışıklarını taşıyan esmer bir denizciyi de tanıyabilirdim
Mızıkasında gizlediği korku dolu ıslıkları kaçırmaya başladığında,
Tüm buz dolu bardakları boşaltabilir bir halde otururken...



Sonra bitkin inatların suratlarında soyunabilir
‘Gece mavisi, ayrılıkların rengi olmak zorunda değil ne de olsa’ diyerek
Şemsiyemi gömebilirdim gümüş renkli betonlara.
Aya gülümsemek kadar mutlu olabildiğimde ancak içimi yamayabilir bir vaziyette
Kehanet gerektirmeyen pembe oyunlu göz programlarına asılı kalabilirdim
Ne bir yankıydı ellerim çünkü ne eski bir ziyaret
İş bu ya, ağaç yerine bir sokak lambası dikebilmek içindi
Meleklere güvenmeme dönemini açmak
Bugün ilk gün ve hiç merak yok.