Histerik gülüşler
Kendini kaybedişler
Yağmurun sesi duyulmaz
Çatı aksa da evin içine
Fark edilmez
Akmadıkça damarlardan içeriye.
Üst katta bebek çığlıkları
Asansörde sevişen yaşlı teyzeler
Ha ha ha...
Bir kara cadı girdi siteye
Ben oyuncağı, sinmiş köşeye.
Tırnakları derimin içine saplandı
Parkeler parçalandı
Işıkların döndü rengi griye
Duvarlar bulandı irine.
...Elimde mor kınalar
Yüzümde halkalar...
Beyinlerde kurtlar gezinmeye başlamış çoktan.
Morg apartmanında her şey boktan.
Yaşayan ölülerden oluvermişim
Haberim yok bundan.
İşte...
Çıngıraklı bir yılan geçmekte
Töreninde kaybolmuş ruhların,
Sıcak külleri etlerinin
Dökülmekteler odama
Acının tüm kutsallığıyla.
10 Mar. 04
Özge Şimşek.
0 yorum:
Yorum Gönder