ALEGRİA

Kaçışan adımların arasındaki sigara dumanı şeklinde

Bir nefeste yok olabilecek kadar incelmiş

Oysa kendi içinde katılaşmaya başlamıştı zaman

Bir avuç eziklik geldi kadehine,

Kaçırılan bir bakışı savurur gibiydi...

Kimse görmeden birkaç gözyaşı akıtabilse

Silinirdi ruhunun açığa çıkan dumanları...

Çantasından gülen bir maske çıkardı,

Sızlayan yüreğini avuturken...

Hemen söyleyecek bir şeyler bulundu,

Onun gözlerine bakabilmek içindi kelimeler.

Onu bir daha görebilmek içindi uzatılan saniyeler...

Tanrım acıtan hangisi?

Neyin sonucu, hangi başarısız bitimlerin sebebiyeti?

Bırakalım, onlar düğümlerini çözsünler bağlarının...

Her şey kırılırken kim,

Ne olduğunu anlayabilir ki?

Sonsuz bir gün doğacak yarın...

Bedensiz bir ruh olarak kalacak aşk.

21.09.04

Özge şimşek